در مورد خودم باید بگم که 22 سال دارم ،دانشچو هستم و نسبتا هم بیشتر زندگیم سرم تو کار خودم بوده و چون در خانواده و در محیطم خیلی کم با دختر ها در ارتباط بوده ام میتونم بگم که خیلی کم ازشون میدونم. مشکلی که کم کم در خودم در ارتباط با خانومها مشاهده کردم اینه که عمدتا حالات و رفتارهاشون رو درک نمی کنم. با مشورت دوستانم (که عمدتا بی ایمان هستند) برای یهبود این ضعف تصمیم گرفتم که به یکی از دوستان دخترم پیشنهاد رابطه ی نزدیکتر رو بدم (که ایشون 20 ساله هستند و از دوستان دانشگاهی و بی ایمان هستند) البته خیلی روی پیدا کردن شخص ایماندار مناسب پافشاری کردم ولی به دلیل محدودیت های ایمانداران در ایران موفق نشدم. محدودیت دیگرم این است که احتمالا مدت زمان زیادی رو در داخل ایران نباشم و برای ادامه تحصیل به خارج از ایران بروم. در مجموع با این که هنوز جواب مثبت یا منفی رو از او نگرفته ام، نسبت به این تصمیمم حس خوبی ندارم. لطفا اگر توصیه ای در مورد نحوه برقراری ارتباط عاطفی و درک متقابل با خانوم ها دارید خوشحال میشوم نظرتون رو بدونم.